กติกาปิงปอง สำหรับมือใหม่พร้อมวิธีฝึกด้วยตัวเอง

สำหรับความเป็นมาของกีฬาเทเบิลเทนนิส หรือปิงปองนั้นเชื่อว่าคนส่วนใหญ่คิดว่าประเทศจีนเป็นผู้คิดค้น เพราะจีนนั้นถือเป็นอันดับหนึ่งของกีฬาประเภทนี้ รวมไปถึงการจับไม้แบบปากกา หรือที่เรียกอีกอย่างว่าไม้จีน แต่จริง ๆ แล้วประเทศที่คิดค้นการจับไม้จีน คือประเทศญี่ปุ่นต่างหาก

ส่วนต้นกำเนิดการเล่น และ กติกาปิงปอง เริ่มจากยุโรปในประเทศอังกฤษ ที่ใช้ไม้หุ้มหนังสัตว์ (ลักษณะคล้าย ๆ ลูกปิงปองในปัจจุบัน) ลูกที่ตีก็เป็นพลาสติกกึ่งสังเคราะห์ เมื่อตีแล้วก็จะเกิดเสียง ป๊อก ๆ จึงทำให้เรียกกีฬาชนิดนี้ว่าปิงปอง และมีการเล่นแพร่หลาย ได้รับความนิยมไปทั่วยุโรปและทั่วโลก ก่อนจะเปลี่ยนเป็นชื่อเทเบิลเทนนิสแทน กีฬาประเภทนี้ยังดูหรือเล่นสนุก สามารถเล่นได้ทุกเพศทุกวัย โดยเพียงแค่รู้กติกาง่าย ๆ กับมีอุปกรณ์ขึ้นพื้นฐานก็สามารถเล่นได้แล้ว โดยทั้งหมดมีดังต่อไปนี้

อุปกรณ์ที่ต้องมีตาม กติกาปิงปอง

โต๊ะปิงปอง – ต้องมีลักษณะเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้ามีขนาดกว้างคูณยาว 9 x 5 ฟุต มีความหนา 15- 20 มม. ความสูงจากพื้นไปถึงผิวหน้าโต๊ะ 2 ฟุต 6 นิ้ว ผิวหน้าโต๊ะต้องเรียบสม่ำเสมอ หากโยนลูกปิงปองลงจากความสูง 30 ซม. ต้องกระดอนขึ้นประมาณ 23 ซม. 

สีพื้นโต๊ะตาม กติกาปิงปอง ต้องเป็นสีที่เข้ม หรือสีด้าน ไม่ใช่สีเดียวกับลูกปิงปองที่ใช้แข่งขันสะท้อนแสง โต๊ะปิงปองจะถูกแบ่งครึ่งตามแนวยาว เพื่อเป็นเขตแบ่งแดน และแบ่งครึ่งในแนวกว้างเพื่อแบ่งเขตหากแข่งประเภทคู่ 

ในการแข่งขันระดับนานาชาติ โต๊ะที่จะใช้ในการแข่งขันต้องได้การรับรองจากสหพันธ์เทเบิลเทนนิสนานาชาติเท่านั้น

ไม้สำหรับตี – ใน กติกาปิงปอง ไม่ได้กำหนดลักษณะว่าต้องเป็นแบบไหน ไม่ว่าจะเป็นขนาด รูปร่าง หรือน้ำหนัก เพียงแต่หน้าไม้ต้องแบนเรียบ หน้าไม้ด้านหนึ่งต้องเป็นสีดำ อีกด้านหนึ่งต้องเป็นสีแดง ที่เป็นสีไม่สะท้อนแสง

ลูกปิงปอง – จะมีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 40 มม. หนัก 2.7 กรัม ต้องเป็นลูกปิงปองที่มีคุณภาพสูงผลิตจาก เซลลูลอยด์ หรือพลาสติก 

เน็ตในการติดตั้งของ กติกาปิงปอง – จะมีส่วนประกอบคือตาข่าย เสา ที่แขวน และที่จับยึดกับโต๊ะ กติกาปิงปอง การติดตั้งเน็ตต้องสูงจากพื้นผิวโต๊ะ 6 นิ้ว ด้านล่างของเน็ตต้องชิดกับพื้นผิวโต๊ะ

เครื่องแต่งกายที่ใช้ในการแข่งขัน – คือเสื้อ และกางเกงขาสั้น หรือกระโปรง สวมถุงเท้า และรองเท้าให้เรียบร้อย สีของเครื่องแต่งกายต้องไม่ใช่สีเดียวกับลูกปิงปองที่ใช้แข่งขัน 

กติกาปิงปอง ขั้นพื้นฐาน

• เริ่มต้นด้วยการโยนเหรียญเสี่ยงทาย หากใครเป็นผู้ชนะในการเสี่ยงทาย จะได้เป็นผู้เสิร์ฟก่อน หลักการง่าย ๆ สำหรับการเล่นปิงปองก็คือการตีลูกปิงปองโต้กันไปมาจากผู้เล่น 2 ฝ่ายหากใครทำได้ 11 แต้มก่อนถือเป็นผู้ชนะ แต่หากคะแนนมาหยุดที่ 10 คะแนนเท่ากันต้องมีการดิวส์ ซึ่งการดิวส์ใน กติกาปิงปอง ก็คือให้แข่งต่อไป จนฝ่ายใดมีคะแนน ทิ้งหากถึง 2 แต้มก่อนก็จะเป็นฝ่ายชนะในเซตนั้นไป หลังจากจบเซตก็ต้องมีการสลับฝั่งของผู้เล่น แมทซ์การแข่งขันผู้ที่เป็นฝ่ายชนะก็คือต้อง ชนะ 3 ใน 5 เซต หรือ 4 ใน 7 เซต ในเซตสุดท้ายต้องเปลี่ยนแดนทันทีเมื่อมีฝ่ายใดฝ่านหนึ่งทำได้ 5 แต้ม

• การเสิร์ฟตาม กติกาปิงปอง ผู้ได้เสิร์ฟต้องนำลูกปิงปองวางบนฝ่ามือให้เห็นชัดเจน ให้นิ่งแล้วโยนขึ้นไปให้มีความสูงไม่ต่ำกว่า 6 นิ้ว ห้ามเจตนาโยนลูกให้หมุน 

• การให้คะแนนหลังจากที่เสิร์ฟแล้วไม่มีการฟาวล์เกิดขึ้น ผู้เล่นทั้งสองฝั่ง ตีโต้กันไปมาโดยให้ลูกตกลงในแดนของคู่แข่ง (สามารถตีไปโดนเน็ตแล้วแฉลบลงได้) หากคู่แข่งรับไม่ได้ เราก็จะได้แต้ม แต่ในทางกลับกัน หากเราตีไม่ลงแล้วออก หรือตีไม่ข้ามเน็ต คู่แข่งก็จะได้แต้ม รวมไปถึงการทำฟาวล์ หรือทำผิดกติกา จะต้องเสียคะแนนให้อีกฝั่งเช่นกัน

• การเป็นฝ่ายรับลูกจากคู่แข่ง ต้องให้ลูกกระทบลงที่โต๊ะก่อนเสมอ เราถึงจะตีโต้ได้

• การเล่น หรือแข่งขัน มีทั้งแบบเดี่ยว และแบบคู่

วิธีเริ่มฝึกปิงปองด้วยตัวเอง

สำหรับมือใหม่ ที่นอกจากจะต้องรู้ กติกาปิงปอง เบื้องต้นขั้นพื้นฐานแล้วหากต้องการจะเล่นเป็น หรือเล่นให้ดีขึ้น ก็ต้องมีการฝึกซ้อมบ่อย ๆ  หรือไปฝึกฝนกับคนที่เก่ง ๆ แต่หากไม่มีก็อาจจะใช้การจ้างครูมาสอนที่จะมีค่าใช้จ่ายเป็นรายชั่วโมง หากใครทุนน้อย หรือไม่สะดวกกับค่าใช้จ่ายที่ต้องเสียเราก็มีวิธีในการฝึกเล่นปิงปองคนเดียวมาแนะนำกัน

วิธีจับไม้ปิงปอง

การจับไม้ ถึงแม้ กติกาปิงปอง ไม่ได้บังคับแต่การจับที่ถูกต้องจะทำให้เราตีได้ดีขึ้น โดยจะมีการจับอยู่ 2 แบบ คือจับแบบสากล ประจับแบบปากกา (ไม้จีน) ดังนั้นผู้เริ่มต้นควรทดลองจับทั้งสองแบบแล้วดูว่าจับแบบไหนจะถนัดมากที่สุด แล้วก็ให้ใช้การจับแบบนั้นในการฝึกซ้อมเพื่อความคุ้นเคย  สำหรับการฝึกซ้อมด้วยตัวเองก็ทำได้ดังนี้

การฝึกเดาะลูกปิงปองเพื่อให้เกิดความคุณเคยกับน้ำหนักมือ และจังหวะการเด้งของลูก

– ฝึกเดาะด้วยโฟร์แฮนด์ หรือเดาะด้วยหน้าไม้

– ฝึกเดาะด้วยแบคแฮนด์ หรือการเดาะด้วยหลังไม้ 

– ฝึกเดาะสลับไปมาระหว่างโฟร์แฮนด์ กับแบคแฮนด์

– เมื่อฝึกทั้งสามแบบที่กล่าวมาจนคล่องแล้ว ให้เดาะลูกให้สูงขึ้น

-เดาะลูกปิงปองพร้อมกับวิ่ง หรือเดิน

การฝึกเดาะไม่ใช่ว่าเดาะไปเรื่อย ๆ หากต้องการดูว่าเราเดาะลูกปิงปองได้ดีขนาดไหนแล้ว อย่างแรกก็คือเดาะโดยที่ลูกไม่ตก และฝึกจนรับรู้ได้ถึงน้ำหนักของลูกปิงปองที่ตกกระทบลงบนหน้าไม้ปิงปอง หลังจากนั้นให้ฝึกปั่นลูกปิงปองให้หมุนแล้วให้สังเกตว่าลูกสัมผัสกับหน้าไม้นานขนาดไหน ใช้แรงมากหรือน้อย การวางหน้าไม้แบบไหนถึงจะทำให้ลูกหมุนได้มากที่สุด โดยวิธีสังเกตง่าย ๆ ก็คือตีปั่นแล้วปล่อยให้ลูกตกลงบนโต๊ะแล้วดูการเด้ง หากลูกหมุนมากก็จะเด้งไกล หากลูกหมุนน้อยจะเด้งใกล้

วิธีฝึกขั้นต่อมาให้หาลูกปิงปองธรรมดาราคาถูก ไม่ต้องใช้ลูกมาตรฐานตาม กติกาปิงปอง ที่เป็นเช่นนั้นก็เพื่อความประหยัด เพราะการฝึกจะต้องตีใส่กำแพงที่จะทำให้ลูกแตกบ่อย การฝึกตีใส่กำแพงก็ควรหาอะไรมาวง ทำเครื่องหมายเอาไว้เพื่อที่เราจะได้ตีให้โดนในจุดเดิมให้แม่นยำ แล้วจึงเพิ่มการตีแบบหมุน และปรับระยะห่างจากกำแพงเพิ่มขึ้น หรือจะใช้วิธีพับโต๊ะปิงปอง ให้อีกฝั่งเป็นกำแพง แล้วตีโต้ใส่กำแพง หรือฝึกการเสิร์ฟก็ได้ ในช่วงนี้อาจจะฝึกท่าการตีที่ถูกต้องไปพร้อม ๆ กัน เช่นวงสวิง การสร้างบาลานซ์ให้ร่างกาย การถ่ายเทน้ำหนักต่าง ๆ รวมไปถึงการฝึกเหวี่ยงไม้ไปมาหน้ากระจกเพื่อจำลองการแข่งขัน ก็จะเห็นท่าทางของตัวเองว่าควรปรับจุดไหน

กติกาปิงปอง และวิธีการเล่นที่เรานำมาแนะนำนั้นเป็นกติกาพื้นฐานแบบเข้าใจง่าย รู้แล้วสามารถนำไปเล่นได้ทันที หรือดูการแข่งขันได้เข้าใจ ส่วนวิธีฝึกนั้นช่วงแรกอาจจะต้องใช้ความอดทนบ้างพอสมควร (เพราะไม่มีใครเป็นทุกอย่างมาตั้งแต่เกิด) แต่หากเล่นเป็นจนคล่องแล้วรับรองว่าจะสนุกสนาน เพราะไม่อย่างนั้นคงไม่มีคนเล่นมานานกว่า 130 ปี อย่างแน่นอน ส่วนอุปกรณ์และ กติกาปิงปอง ในข้อต่าง ๆ นั้นหากเป็นการเล่นเพื่อออกกำลังกายเพื่อความสนุกสนานในหมู่เพื่อนฝูง หรือการแข่งขันที่ไม่จริงจัง ก็สามารถปรับและยืดหยุ่นได้ตามความเหมาะสม